همه خوشدل آنکه مطرب، بزند به تار چنگی
من از این خوشم که چنگی، بزنم به تار مویی..

"نمانده در دلم دگر توانِ دوری،

چه سود از این سکوت و آه، از این صبوری،

تو ای طلوع آرزوی خفته بر باد،

بخوان مرا تو ای امیدِ رفته از یاد."